ALoha moNEy SpaCe OpOP

งึมๆ ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นด้วยอะไรดี
ก็เขียนหัวข้อไปซะหรู หราเชียว แต่ตอนเขียนนี่แบบว่า อืม เขียนไรก่อนดีว่ะนั่น

............................
วันนี้วันที่14 พฤษภาคม 2552(วันที่กล่าวถึงน่ะ แต่จริงๆตอนนี้มันเที่ยงคืน 36 วันที่15แล้ว)

จะมีอาจารย์เข้ามาดุว่า นักศึกษาฝึกงานเป็นไงมั้ง งึมก็ตื่น 10.30 ได้ละ
เลยรีบอาบน้ำแล้วก็มานั่งเรนเดอรืงานไปให้พี่ๆเขาดูสักหน่อยว่าที่ทำไปเป็นอย่างไรกดเรนเดอร์สัก 3-4 จึกก็เสร็จแล้ว
หลังจากที่ได้ เพ้นแล้วเพ้นอีก ค้างแล้วค้างอีกมาหลายครา ทำเอาหงุดหงิด เลิกทำไปเลย นั่งดูหนังแทน

กินแซนวิชไปสองขึ้น นม อีกอึก ออกจากบ้าน 2 ชม ถึง บริษัทิ์ (จากบางบอน ไปถึง ทาวน์อินทาวน์)

เข้าไปส่งงานกับพี่ที่บริษัท์ งึมๆ
"ได้แล้วล่ะ ดีๆ"
"มันไม่ค่อยดีนะพี่ กำแพงมันเคลื่อนได้"
"ไม่เปนไรก็ โอเคแล้ว มันหลุดนิดหน่อย" --- "มันจะไม่ทันฝึกงานแล้ว จะทำให้พี่ทันไหม"
"ผมขอเอามาส่งอาทิย์หน้าได้ไหมฮ่ะ"
"ได้ๆ"
"งั้นผมเอามาส่ง วันจันทร์นะครับ"

อาจารย์มาที่ บริษัท์ ก็นั่งคุยกับพี่ที่ดูแลการฝึกงาน.......แล้วก็เลยต้องออกมาจากห้องที่เขาคุยกัน
......................
......................
(แอบมีหัวเราด้วยแฮ่ะ)"คุยไรกันอยู่หว๋า"

ข้อคิดเห็นจากพี่ที่ บริษท์ บอกกว่ามาจาก อาจารย์ ว่า
"ทำงานได้ก็ค่อนข้างดีนะ แต่ก็ยังมีอีกหลายๆเรื่องที่........"ประมาณว่า
--- อย่าคิดว่าตัวเองเก่ง
--- เปิดโลกให้กว้าง อย่าปิดขังตัวเองอยู่กับที่หรือในกรอบ
--- ....ลืมแล้ว ว่ะ กรรม

อืม....แล้วก็ พี่เขาก็ชมมาว่า เออ คุณ พร้อมทำงานกับข้างนอกได้แล้วน่ะ....
(แต่ที่จริงในใจเราก็คิดว่า "ดีใจ ที่ได้รับคำชม" แต่ ก็ใช่ว่าตอนนี้เราอาจจะดูเหมือนพร้อม แต่ที่จริงแล้ว เรามะนก็แทบไม่มีอะไรเลย วันข้างหน้ามันอาจจะไม่เหมือนวันนี้หรอกน่ะ อย่าพึ่งหลงละเลิงไป ตั้งใจเข้าไว้ล่ะกัน เพราะเราไม่มีเทคนิค หรือว่า ความสามารถที่โดเด่นหรือดีเท่าไหรเลย อาจจะเป็นเพียงเพราะว่า เรารับงานเขามาทุกอย่าง และเราก็ทำๆ มีไรถาม มีไรก็ดู เลยเหมือนจะดี แต่ไม่มีความสารถนะ จำเอาไว้........)

งึมๆ เสร็จประมาณ 4 โมงได้ล่ะมั้ง ออกไปหาไรกินที่เดอะมอลล์ งามวงศ์วาน.(เหมือนจะเขียนไม่ถูก)
กินฮะจิบัง     เรเมน(หมี่เย็น)สุดอร่อย แต่ต้อง จ่าย เงิน หมดไป 80 บาท โอ้ว แพงได้ที่เลย.

กลับมาที่สยามตอน 1 ทุ่ม
ดูหนังเรื่อง Star Teck ตอน 2030
งึมๆนั่งรอ ชม.ครึ่ง.............
เข้าไปก็มีเรื่องน่าเบื่อ เซ็งนิดอีก
1.ภาพดับไป ตอน เพลง สรรเสริญพระยารมี งึมๆ ทำไมมันไม่ดูแลหว๋า
2.ไอ้คนนั่งข้างๆ สามคน มันจะคุยไรกัน นักหนา แล้วมันมีอะไรให้ตกใจต้องร้อง อุ้ยมาขนาดนั้นว่ะ แค่ ดาบมัน เช้ง ออกมาแค่นั้นอ่าน่ะ งึม ผู้ชายไรฟร่ะ
3.อืม แอร์เย็นไปมั้งพี่
..........

สนุกดี เอฟเฟค สวยๆแจ่มๆชอบวุ้ย
อยากทำได้มั่งจัง
ไม่ค่อยได้ดูหนังเลย มานั่งดู เอฟเฟคงามๆ
แอบมีจับผิด หน้าคุน .....ชื่อไรฟร่ะ(สแม็ หรือ สม็อค ไรล่ะมั้ง) ลืม จำได้แต่ว่าชื่อ ไซลาร์ ซีรีย์อเมริกา เรื่อง Heroes

หนังจบ 2300 งึมๆ ดึกจังวุ้ย งึมๆเดินๆ  เดินออกจาก สยามดิส ไปนั่งรถไฟฟ้ากลับบ้าน

(จุดที่ทำให้เราอยากเขียน บล็อค มันอยุ่ แค่เนี้ยล่ะ ที่เหลือมันไม่รู้ว่าเป็นอะไรเหมือนกันแฮ่ะ)

"งาน เอฟเฟค"

ถ้า เราอยากทำได้ อยากเป็น อยากทำ
อยากที่จะทำงาน เอฟเฟค
อยากที่จะต้องการมีชื่อ เราเข้าไปอยู่ในทีมงาน เอฟเฟค มั้งจัง
อยากที่จะทำไปให้ได้ถึงขนาดนั้น

มันต้องตั้งใจ ขยัน เรียนรู้ และไม่ท้อกับสิ่งที่มันจะเข้ามา ขัดขวาง

เลยได้มานั่งคิดดุว่าเออ
จำเป็นต้องมีอะไรมั้ง และ
เรามันมีอะไรมั่ง

ซึ่งก็แบบ ว่า ไม่มีอะไรเลย
เท่าที่รู้

ความขยัน
ความตั้งใจ
ความอดทน
ความคิด
art
ความสามารถ
ทั้งเรื่อง ภาษา โปรแกรม
.......
มันไม่มีไอะไรเลย นี่สิ

จะทำอย่างไร
อยากที่จะถาม คนที่เป็นที่เก่ง ว่า

ต้องไปอย่างไร เราต้องการคำแนะนำเหมือนกันว่า ต้องก้าวไปอย่างไร
กับ เรา ที่ไม่มีความสามารถอะไร

......(หลุดไปไหนแล้วว่ะเนี่ย ที่จริงมันไม่ได้คิดแบบนี้นี่หว๋า งึม ทำไปได้เรา)

ที่จริง แค่อยากจะบอกกับตัวเองว่า

เรา
ต้องขยัน อดทน และตั้งใจที่จะก้าวไปให้ถึง
และไปให้ได้ อย่างที่ตั้งใจ
ไม่อยากให้ท้อ
ไม่อยากให้หมดหวัง
ไม่อยากให้ขี้เกียจ (ซึ่ง สำคัญ มากๆ)
ขอให้ตั้งใจ ที่ จะก้าวต่อไปให้ถึงเท่านั้นเอง

ไม่จำเป็นต้องเก่งถึงที่สุด แต่
จงตั้งใจที่จะเรียนรู้
จงตั้งใจที่จะอดทน
จงตั้งใจที่จะขยัน
จงใส่ใจ
จงตั้งใจแบ่งบันกับ ผู้อื่น ด้วยความจริงใจ
และต้องเข้าใจ ตัวเอง

แค่อยากเขียนให้ตัวเราเอง
ได้รับรู้ความรู้สึกนึก คิดที่เรามี ณ ขนาดนี้
เพื่อที่จะได้ไม่ ลืม ความรู้สึกนี้ไปเท่านั้นเอง

เพียงแค่หลับ เราก้มักจะลืมสิ่งที่ดี ต่างๆแล้ว
เลยไม่หลับ ในตอนกลับ เพื่อที่จะไม่ลืม ก่อนที่จะมาเขียนได้

จงตั้งใจนะครับ ตัวคุณเอง
และสิ่งที่คุณตั้งใจจะทำให้ได้ ต่อไป ในวันข้างหน้า

ขอให้เต็มที่...อิอิ สู้เขา....